Ποιητική Αλήθεια

"Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια"

Τα μάτια σου (Γιάννης Ανδρικόπουλος)

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Στα μάτια σου θάλασσα ξανοίγει
πλατει – ντύνονται μ’άνθη ώς πέρα οι κάμποι
μα είναι φορές που σά διαμάντι λάμπει
το δάκρυ – κι ο καημός,βρόχι,με πνίγει.

Σαν κάτι απ’ την καρδιά μου νάχη φύγει,
που η πίκρα της ζωής την τρώει σαν κάμπη.
Τα μάτια σου γελάνε – ουράνια θάμπη
εντός μου πλυμμυράνε μ’ ένθεα ρίγη.

Τα μάτια σου ένα τρέμουλο,ένα χάδι,
κ’ έτσι γλυκά-γλυκά που με κοιτάνε
τα πιο μεγάλα πάθη μού ξυπνάνε

και θάθελα ένα ωχρό θλιμμένο βράδι,
που αγνάντια τους θε νάμαι και σιμά τους,
το θάνατο να βρω στ’ ανάβλεμμά τους.

~ Γιάννης Ανδρικόπουλος (1930) ~

Advertisements

Single Post Navigation

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: