Ποιητική Αλήθεια

"Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια"

Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία “Γιάννης Ανδρικόπουλος”

Τα μάτια σου (Γιάννης Ανδρικόπουλος)

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Στα μάτια σου θάλασσα ξανοίγει
πλατει – ντύνονται μ’άνθη ώς πέρα οι κάμποι
μα είναι φορές που σά διαμάντι λάμπει
το δάκρυ – κι ο καημός,βρόχι,με πνίγει.

Σαν κάτι απ’ την καρδιά μου νάχη φύγει,
που η πίκρα της ζωής την τρώει σαν κάμπη.
Τα μάτια σου γελάνε – ουράνια θάμπη
εντός μου πλυμμυράνε μ’ ένθεα ρίγη.

Τα μάτια σου ένα τρέμουλο,ένα χάδι,
κ’ έτσι γλυκά-γλυκά που με κοιτάνε
τα πιο μεγάλα πάθη μού ξυπνάνε

και θάθελα ένα ωχρό θλιμμένο βράδι,
που αγνάντια τους θε νάμαι και σιμά τους,
το θάνατο να βρω στ’ ανάβλεμμά τους.

~ Γιάννης Ανδρικόπουλος (1930) ~

Advertisements

Περιήγηση ἄρθρων