Ποιητική Αλήθεια

"Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια"

Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία “Γιάννης Ρίτσος”

Γιάννης Ρίτσος – Ο Ύστατος Οβολός

“Δύσκολες ώρες, στον τόπο μας.
Κι αυτός ο περήφανος,
γυμνός, ανυπεράσπιστος, ανήμπορος,

αφέθηκε να τον βοηθήσουν·
εγγράψαν υποθήκες πάνω του·

πήραν διακιώματα·αξιώνουν·
μιλάνε για λογαριασμό του·

του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα·
τον ελεούν· 

τον ντύνουν μ’ άλλα ρούχα ξέχειλα, χαλαρωμένα·
του σφίγγουν μ’ ένα καραβάσκοινο τη μέση.

Εκείνος,
μέσα στα ξένα ρούχα, ούτε μιλάει κι ούτε πια χαμογελάει
μη και φανεί που ανάμεσα στα δόντια του κρατάει (ως και την ώρα
του ύπνου)
σφιχτά σφιχτά, σαν ύστατο οβολό του, ( μόνο τώρα βιος του)
γυμνό, απαστράπτοντα κι ανένδοτο, το θάνατό του.”

Advertisements

Επιστολή του Γιάννη Ρίτσου στον Πάμπλο Νερούδα

Γιάννης Ρίτσος – Να μην ακούγεται

..Στη δίκη τον ρώτησαν, τον ξαναρώτησαν

Εκείνος ούτε λέξη… Τότε ο πρόεδρος

χτύπησε το κουδούνι δυνατά, φώναξε οργίστηκε:

να γίνει ησυχία να μην ακούγεται η σιωπή του κατηγορούμενου!

(Μαρτυρίες Α’, 1963)

Περιήγηση ἄρθρων