Ποιητική Αλήθεια

"Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια"

Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία “Θοδωρής Βοριάς”

Θοδωρής Βοριάς – Δεν έχει δρόμους να χαθείς

 

Δὲν εἴμαστε πιὰ γιὰ τὸ χωριό,
πέντε ἕξι μέρες παραθέρισης ἀρκοῦν.

Ἐκεῖ δὲν ἔχει δρόμους νὰ χαθεῖς,
δὲν ἔχει πλῆθος νὰ κρυφτεῖς.
Ἐκεῖ περνᾶς κι ὅλοι σὲ σχολιάζουνε
σὰν μιὰ ἐπίκαιρη παρένθεση
μὲς στὴν ἁπλότητά τους.

Δὲν εἴμαστε πιὰ γιὰ τὸ χωριό,
θέλει νά ‘χεις κότσια
γιὰ νὰ ἐπιβιώσεις στὸ μοναδικό του καφενεῖο,
θέλει νὰ μάθεις ν’ ἀνοίγεις τὴ ζωή σου
καὶ νὰ μοιράζεις στὴν πρέφα τὶς συνήθειές σου.

Δὲν εἴμαστε πιὰ γιὰ τὸ χωριὸ
κι ἃς ἀφορίζουμε στὶς ἀστικὲς κουβέντες μας
τὴν ἀποξένωση καὶ τὴν ἀστυφιλία:

«…θὰ τὰ παρατήσω καὶ θὰ φύγω…»
κι ἄλλα τέτοια
εἶναι γιὰ νά ‘χαμε νὰ λέγαμε.

Τόσα χρόνια βολευτήκαμε καλὰ
μὲς στὴν ἀνωνυμία.

Περιήγηση ἄρθρων