Ποιητική Αλήθεια

"Γιατί η διαφορά η τρομερή εστάθηκε ότι οι ποιητές, που μοιάζαν την αλήθεια, είπανε ψέματα. Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια"

Ἀρχεῖο γιὰ τὴν κατηγορία “R.M.RILKE”

Ράινερ Μαρία Ρίλκε – Ο κύκνος

Ο μόχθος, μέσα απ’ ό,τι δεν έγινεν ακόμα,
βαρύς και σα δεμένος να πηγαίνεις,
μοιάζει με του κύκνου τ’ άπλαστο βήμα.
Κι ο θάνατος, τούτο το ασύλληπτο ακόμη
κάθε αιτίας, που πάνω του στεκόμαστε καθημερινά,
στο φοβισμένο χαμήλωμα του μοιάζει
στα νερά πάνω που το δέχονται γαλήνια
και που, σαν μακάρια και σαν περασμένα,
κάτω του, κύμα το κύμα, αποτραβιούνται,
ενώ αυτός, άπειρα βέβαιος άπειρα γαλήνιος,
πάντα πιο γνωστικός και πιο βασιλικός
και πιο ατάραχος, καταδέχεται να φεύγει.

μτφρ. Άρης Αλεξάνδρου 

Advertisements

Ράινερ Μαρία Ρίλκε – Φθινόπωρο

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Τα φύλλα πέφτουν, πέφτουν λες από ψηλά,
σαν να ξεράθηκαν οι κήποι τ’ ουρανού·
πέφτουν με μι’ άρνηση στο στόμα του κενού.

Και μες στη νύχτα πέφτει η Γη βαριά,
από τ’ αστέρια προς τη μοναξιά.

Όλοι μας πέφτουμε. Το χέρι αυτό που γράφει.
Δες, όλα γύρω χάνονται στα βάθη.

Είναι όμως Κάποιος που την πτώση αυτή
στα δυο του χέρια στοργικά τη συγκρατεί.

 

Ράινερ Μαρία Ρίλκε

R.M. Rilke – Σβήσε τα μάτια μου

 

Σβήσε τα μάτια μου·
μπορώ να σε κοιτάζω,
τ’ αυτιά μου σφράγισέ τα,
να σ’ ακούω μπορώ.
Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ‘ρθω σ’ εσένα,και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ.
Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,
σαν να ήταν χέρια, όμοια καλά, με την καρδιά.
Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώμε το κεφάλι.
Κι αν κάμεις το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη,
εγώ μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι

 

Rainer Maria Rilke, απόδοση Κωστής Παλαμάς

 

Λήδα (R.M.RILKE)

ΛΗΔΑ

2

Μες στην αμηχανία του πιάνοντάς τον,
σχεδόν φοβήθηκε έτσι ωραίο να βρει τον κύκνο
και, καταταραγμένος, να χαθεί, μέσα του, αφέθη.
Μα ο δόλος του τον έσπρωχνε σε δράση κιόλας.

πριν καλά ακόμη αναμετρήσει τις αισθήσεις
αδοκίμαστης ύπαρξης. Κ’ η Ανοιγμένη, κιόλας
αναγνώριζε τον Ερχόμενο εν κύκνω κ’ ήδη
γνώριζε: την ικέτευε για κάτι, που, όπως ήταν

ταραγμένη, μες στην αντίστασή της,δε μπορούσε
να κρύψει πια. Χαμήλωσε,κ’ ενώ γινόταν όλος
λαιμός, μέσα από τα΄ολοένα πιο ασθενικό χέρι,

μπήκεν ο Θεός μες στην Αγαπημένη. Τότε μόνο
αιστάνθηκε το φτέρωμά του, ευτυχισμένος,
και, στον κόλπο της, αληθινός έγινε κύκνος.

                                                                      R.M.RILKE


Περιήγηση ἄρθρων